API PSL2 to poziom 2 specyfikacji produktu w standardzie API 5L sformułowany przez API Gravity (API) i jest to podwyższony standard jakości dla bezszwowych i spawanych rur stalowych stosowanych do transportu płynów w przemyśle naftowym i gazowym.
Norma PSL2 zawiera bardziej rygorystyczne wymagania dotyczące rur stalowych stosowanych w środowiskach-wysokiego ryzyka i korozyjnych. Pod względem składu chemicznego stosuje się drobnoziarnistą-stal uspokojoną, a zawartość węgla, siarki i fosforu jest ściśle ograniczona, np. zawartość węgla mniejsza lub równa 0,24%, zawartość fosforu mniejsza lub równa 0,02% i zawartość siarki mniejsza lub równa 0,015%. Jeśli chodzi o właściwości mechaniczne, określa się nie tylko minimalną wytrzymałość, ale także maksymalną wytrzymałość i górną granicę współczynnika plastyczności, aby zapewnić, że materiał ma zarówno wytrzymałość, jak i wytrzymałość. Na przykład granica plastyczności rury stalowej PSL2 ze stali X52 musi być większa lub równa 460 MPa, podczas gdy PSL1 wymaga jedynie wartości większej lub równej 414 MPa.
W przypadku rur stalowych PSL2 wymagana jest dodatkowa próba udarności i próba rozdarcia pod ciężarem upuszczanym (DWTT), aby sprawdzić odporność materiału na pękanie w niskiej temperaturze lub pod wysokim ciśnieniem, np. przy uderzeniu wzdłużnym. Większa lub równa 41J w temperaturze -20 stopni. Jednocześnie rury stalowe PSL2 należy kolejno poddawać kompleksowym badaniom nieniszczącym, takim jak wykrywanie wad ultradźwiękowych, aby upewnić się, że nie występują wady wewnętrzne. Dodatkowo każdą rurę stalową należy poddać próbie ciśnieniowej wody, a ciśnienie próbne jest 1,5 razy większe od ciśnienia projektowego.
Gatunki stali objęte normą PSL2 mieszczą się w zakresie od B do X80 i nadają się do stosowania w trudnych warunkach pracy, takich jak-platformy głębinowe,-gazociągi pod wysokim ciśnieniem i środowiska silnie korozyjne zawierające siarkowodór (HS). Chociaż początkowy koszt rury stalowej PSL2 jest o około 10% -20% droższy niż PSL1, jej dłuższa żywotność i mniejsze wymagania konserwacyjne sprawiają, że jej kompleksowy koszt jest bardziej korzystny.